Επιλέξτε γλώσσα:  

 

ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΡΞ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ - 18 2013f Feb 2013

Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική καταστροφή, μας ανάγκασε και πάλι να σκεφτούμε τους όρους σύμφωνα με τους οποίους ζούμε στο σύνολο τους, και ήταν ο Μάρξ ο οποίος προέβλεπε ότι ο καπιταλισμός θα γίνει παγκόσμιος, και ότι οι ανισότητες θα ενταθούν σε μέγιστο βαθμό».

ΜΕΘΕΞΗ ΣΤΗΝ ΕΝΑΛΙΑ ΓΗ - 25 2007f Aug 2007

Έχετε μπροστά σας ένα βιβλίο φωτογραφιών, ένα άλμπουμ, που παρουσιάζει τις ομορφιές της Κύπρου – ελεύθερης και κατεχόμενης. Οι 500 φωτογραφίες είναι η επίμονη δουλειά αρκετών χρόνων και η δύσκολη επιλογή από 10000 και πλέον εικόνων που τράβηξα, περιδιαβάζοντας και τις δυο πλευρές της Κύπρου, πολλές φορές σε δύσβατες και δύσκολες περιοχές.

 

 

Οι αυξήσεις των τιμών, η ΑΤΑ, και ποιοί  επιβουλεύονται

την κατάργηση της;

Πολλά λέγονται και ακούονται τις τελευταίες μέρες από υποψήφιους βουλευτές του  Δημοκρατικού Συναγερμού όσο αφορά τις αυξήσεις των τιμών, το καλάθι της νοικοκυράς, την ακρίβεια, που όπως ισχυρίζονται υπάρχει στην αγορά.

 

Βέβαια τα επίσημα στοιχεία τους διαψεύδουν αφού δείχνουν πως τα πραγματικά εισοδήματα των εργαζομένων τα τελευταία τρία χρόνια αυξάνονται (2,9% το 2003, 1,5% το 2004 και 2,2% το 2005). Τούτο σημαίνει ότι η αγοραστική δύναμη που διαβρώνεται λόγω της αύξησης των τιμών όχι μόνο αποκαθίσταται αλλά βελτιώνεται.

Οι αυξομειώσεις των τιμών που επήλθαν τα τελευταία τρία χρόνια και ιδιαίτερα αυτές των καυσίμων αντικατοπτρίζονται στο Νέο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή που μετά την αναθεώρηση και την πρόσθεση άλλων 150 προϊόντων και υπηρεσιών (σύνολο 678 τώρα) έχει γίνει πιο αντιπροσωπευτικός. Ο Δείκτης αυτός είναι η βάση για τον υπολογισμό του Τιμαριθμικού Επιδόματος. Έτσι η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων αποζημιώνονται έστω και εκ των υστέρων (αφού το τιμαριθμικό υπολογίζεται κάθε εξάμηνο) από τις αυξήσεις των τιμών. Εξαίρεση αποτελούν οι αυξήσεις στους φόρους κατανάλωσης που από το 1999 μετά από απόφαση της κυβέρνησης του Δημοκρατικού Συναγερμού δεν υπολογίζονται για σκοπούς τιμαριθμικού επιδόματος. Σαν αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το 3% του συνολικού μισθού τους. Δηλαδή αν κάποιος παίρνει £600 τον μήνα- έχει χάσει £18 μηνιαίως ή £234 ετήσια.

Εμείς θεωρούμε την ΑΤΑ σαν μια από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και των εργαζομένων. Στην 60χρονη ιστορία  του ο θεσμός της ΑΤΑ απέδειξε την τεράστια σημασία του για την κατοχύρωση της αγοραστικής δύναμης των μισθών, την προάσπιση και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.

Ακούστηκαν κατά καιρούς διάφοροι ισχυρισμοί για την κατάργηση ή ριζική τροποποίηση της ΑΤΑ τόσο από τους εργοδότες όσο και από τους προηγούμενους κυβερνώντες οι οποίοι σήμερα όντας στην αντιπολίτευση κόπτονται δήθεν για την ακρίβεια και το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.

Σ’ αυτούς τους ισχυρισμούς θ’ απαντήσουμε πιο κάτω:

(1)    Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η  ΑΤΑ και γενικά το ψηλό τάχατες εργατικό κόστος αποτελούν την κύρια αιτία της μείωσης της ανταγωνιστικότητας. Αυτός ο ισχυρισμός είναι ανυπόστατος και παραπλανητικός.

Τα προβλήματα της ανταγωνιστικότητας δεν είναι νέα. Οι βασικές αιτίες  μείωσης της δεν είναι η ΑΤΑ και το εργατικό κόστος. Είναι οι διαρθρωτικές αδυναμίες της Οικονομίας  και ιδιαίτερα της βιομηχανίας. Οι διαρθρωτικές αυτές αδυναμίες έχουν σχέση με το χαμηλό επίπεδο τεχνολογίας, οργάνωσης και διεύθυνσης, με την κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού, με τα προβλήματα του εργασιακού περιβάλλοντος κλπ. Δεν είναι τυχαίο που η παραγωγικότητα εργασίας της Κύπρου υστερεί ακόμη από το μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βρίσκεται στο 75% περίπου).

Από δε την επεξεργασία των στοιχείων της Γενικής Διεύθυνσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Κύπρο είναι κατά 13% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 25 χωρών και συγκρίσιμο με το αντίστοιχο στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Ιταλία.

(Σημ. Το μοναδικό κόστος εργασίας είναι το πραγματικό κόστος εργασίας κατά μονάδα προϊόντος που υπολογίζεται όταν από τις μέσες ετήσιες αυξήσεις στις ονομαστικές απολαβές αφαιρέσουμε την αύξηση της παραγωγικότητας εργασίας και από το αποτέλεσμα αυτό τις αυξήσεις στις εγχώριες τιμές)

2. Υπάρχει ένας άλλος ισχυρισμός  ότι η ΑΤΑ αποτελεί το μεγάλο

    πρόβλημα των επιχειρήσεων και κατά συνέπεια τροχοπέδη

    στην οικονομική ανάπτυξη.

Εμείς λέμε ότι:

H διατήρηση και αύξηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων αποτελεί ουσιώδη προϋπόθεση για τη διατήρηση και αύξηση της δυναμικότητας της οικονομίας.

Αυτή είναι στοιχειώδης οικονομολογική αρχή που δεν χωράει αμφισβήτηση. Το σύστημα της ΑΤΑ στοχεύει αποκλειστικά την αποκατάσταση εκ των υστέρων της ήδη διαβρωθείσας αγοραστικής δύναμης των μισθών. Αν δεν αποκατασταθεί αυτή η αγοραστική δύναμη θα μειωθεί η ζήτηση προϊόντων και υπηρεσιών.

Μακροπρόθεσμα είναι δυνατό η τάση αυτή να οδηγήσει στην κρίση και την ανεργία.

Με άλλα πιο απλά λόγια αν λόγω της αύξησης των τιμών οι εργαζόμενοι δεν αποζημιωθούν μέσω της ΑΤΑ θα αγοράζουν πιο λίγα προϊόντα, οι βιομηχανίες θα υποχρεωθούν να μειώσουν την παραγωγή τους, θα έχουμε απολύσεις, ανεργία, κρίση.

Δεν αποτελεί λοιπόν τροχοπέδη στην οικονομική ανάπτυξη το σύστημα της ΑΤΑ, αλλά απεναντίας συγκρατεί τη μείωση της παραγωγής με όλα τα επακόλουθα της.

3. Ο τρίτος ισχυρισμός είναι ότι  σ’ ολόκληρη την Ευρώπη η Α.Τ.Α. έχει

    καταργηθεί. Άρα εναρμονιζόμενοι με την Ευρώπη πρέπει κι’ εμείς να την

    καταργήσουμε.

Πρώτα-πρώτα αυτό δεν μας το επιβάλλει καμιά Ευρωπαϊκή Οδηγία ή κανονισμός.

Δεύτερο η κάθε χώρα έχει το δικό της σύστημα ανάλογα με τις ιδιομορφίες της. Εμείς όμως δεν είμαστε δογματικοί για να αντιγράψουμε ένα οποιοδήποτε απ’ αυτά τα συστήματα αφού όπως αναφέρει και το πόρισμα της Επιτροπής Έρευνας (που έγινε το 1987) « Ο θεσμός της ΑΤΑ συνέβαλε θετικά στη διατήρηση της βιομηχανικής ειρήνης στην Κύπρο καθώς και στη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων».

Αν δεν υπήρχε αυτός ο θεσμός το συνδικαλιστικό κίνημα θα διεκδικούσε μεγαλύτερες αυξήσεις  της τάξης των 5-10% και σίγουρα θα είχαμε συνεχείς συγκρούσεις και απεργίες και η εργατική ειρήνη θα απειλείτο συνεχώς.

Γιατί λοιπόν να καταργήσουμε ένα τέτοιο σύστημα που τόσο ομαλά λειτούργησε στα 60 και πλέον χρόνια της ύπαρξης του;

4. Γνωρίζουμε ότι το εργατικό κόστος γενικά στην Οικονομία είναι γύρω

    στο 25% ενώ στη Βιομηχανία ακόμη μικρότερο. Μια ενδεχόμενη αύξηση

    της ΑΤΑ κατά 5% θα επιφέρει αύξηση του συνολικού κόστους μόνον

    κατά 1,2%.

    Η ΑΤΑ λοιπόν πολύ λίγο επηρεάζει το συνολικό κόστος κι’ αυτό

    αντισταθμίζεται από τυχόν αύξηση της παραγωγής και της 

    παραγωγικότητας.

Με βάση τα πιο πάνω αποδείξαμε ότι η ΑΤΑ είναι ένας πολύ χρήσιμος θεσμός με τον οποίο διαφυλάσσεται η αγοραστική δύναμη των μισθών των εργαζομένων και γι’ αυτό δεν θα επιτρέψουμε την κατάργηση του.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Τάσσος Παπαδόπουλος χαρακτήρισε την ΑΤΑ «ευλογία» για τις εργασιακές σχέσεις δίδοντας το μήνυμα ότι αυτή η κυβέρνηση δε θα δεχτεί κατάργηση ή περαιτέρω τροποποίηση της.

ΑΝΤΡΕΑΣ ΠΑΥΛΙΚΚΑΣ 

Υπεύθυνος του Γραφείου

Ερευνών & Μελετών ΠΕΟ

Λευκωσία  14/3/2006

 

 

 

 

Μια οφειλόμενη απάντηση στον αρθογράφο της «Αλήθειας» Για την ακρίβεια, την ΑΤΑ και το Σχέδιο Δράσης για τους Καταναλωτές

 Η «Αλήθεια» δημοσίευσε στις 23 Μαρτίου 2006, ένα άρθρο μου για τις αυξήσεις των τιμών και την ΑΤΑ το οποίο ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Τ. Αγαθοκλέους ανέλαβε να σχολιάσει.

Η «Αλήθεια» δημοσίευσε στις 23 Μαρτίου 2006, ένα άρθρο μου για τις αυξήσεις των τιμών και την ΑΤΑ το οποίο ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Τ. Αγαθοκλέους ανέλαβε να σχολιάσει.

Θα αντιπαρέλθω τους χαρακτηρισμούς του εν λόγω δημοσιογράφου για «παλαβές θέσεις» και «παλαβά επιχειρήματα».

Στο άρθρο μου προσπάθησα να απαντήσω σε κάποιους ισχυρισμούς, κυρίως των εργοδοτών γιατί το αν είναι χρήσιμος  ή όχι ο θεσμός της ΑΤΑ για την οικονομία. Kατέληγα, δε ότι, το σύστημα όχι μόνο διαφυλάσσει την αγοραστική δύναμη των μισθών των εργαζομένων αλλά και διατηρεί την εργατική ειρήνη στην Κύπρο.

Ο καθένας που διάβασε το άρθρο θα είδε ότι επιχειρηματολόγησα με στοιχεία και τεκμηριωμένες θέσεις. Στα άρθρα και μελέτες μου στην 25χρονη θητεία μου στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν υπάρχουν ούτε κούφια λόγια, ούτε εύηχα συνθήματα αλλά παράθεση θέσεων, σκέψεων με στοιχεία και επιχειρήματα.

Είναι γεγονός ότι άρχισα το άρθρο μου σχολιάζοντας θέσεις υποψηφίων του Δημοκρατικού Συναγερμού για την ακρίβεια και την ΑΤΑ. Ίσως τα στοιχεία που παρουσίασα να μην έπεισαν γι’ αυτό παραθέτω πιο κάτω ένα πίνακα με πιο αναλυτικά στοιχεία που πήρα από τη Στατιστική Υπηρεσία.

Μισθοί – Πληθωρισμός (%)

 

 

 

 

2002

 

 

2003

 

 

2004

 

 

2005

 

 

Αύξηση ονομαστικών απολαβών

 

 

5,8

 

 

6,2

 

 

4,0

 

 

5,2

 

 

Αύξηση πραγματικών απολαβών

 

 

2,9

 

 

2,0

 

 

1,5

 

 

2,2

 

 

Ρυθμός Πληθωρισμού

 

 

2,8

 

 

4,1

 

 

2,3

 

 

2,5

 

 

Διαβάζοντας αυτόν τον πίνακα ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι οι πραγματικοί μισθοί (αυτοί που μένουν μετά την αφαίρεση των αυξήσεων των τιμών) αυξάνονται - 2,0% το 2003, 1,5% το 2004 και 2,2% το 2005  Τούτο σημαίνει ότι η αγοραστική δύναμη των μισθών που διαβρώνεται λόγω της αύξησης των τιμών όχι μόνο αποκαθίσταται αλλά βελτιώνεται έστω και σε μικρό ποσοστό.

Τα στοιχεία είναι της Στατιστικής Υπηρεσίας και δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανένας που μπορεί να τα αμφισβητήσει. Τόνισα στο άρθρο μου ότι οι αυξομειώσεις των τιμών αντικατοπτρίζονται στο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή ο οποίος είναι η βάση για τον υπολογισμό του Τιμαριθμικού Επιδόματος. Έτσι η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων αποζημιώνονται από τις αυξήσεις των τιμών.

Ο κ. Αγαθοκλέους επικαλείται δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών κ. Σαρρή, ο οποίος είπε ότι «στο σημείο που είναι σήμερα η ΑΤΑ είναι το καταλληλότερο (εννοώντας μετά την αφαίρεση των αυξήσεων στους φόρους κατανάλωσης)». Πρέπει να πω ότι το ΑΚΕΛ δεν είναι κυβέρνηση, είναι συγκυβέρνηση. Ο κ. Σαρρής δεν είναι Υπουργός του ΑΚΕΛ. Συνεπώς δικαιούμαστε να διαφωνούμε. Το γεγονός ότι με την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης ο εργαζόμενος έχει χάσει 3% του συνολικού μισθού παραμένει, και εμείς θα το διεκδικήσουμε είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, προσπαθώντας πάντοτε να αποκαθιστούμε την αγοραστική αξία των εισοδημάτων των εργαζομένων.

Αλλά δεν μένω εδώ, προχωρώ και σημειώνω τα εξής:

Οι αριθμοί, τα αδιάψευστα στοιχεία δείχνουν ότι η αγοραστική αξία των μισθών δεν μειώθηκε απεναντίας βελτιώθηκε έστω και σε χαμηλό ποσοστό. Και το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί ο μέσος καταναλωτής ισχυρίζεται ότι το καλάθι της νοικοκυράς έχει γίνει πιο ελαφρύ; ότι με τα ίδια λεφτά αγοράζει σήμερα πιο λίγα πράγματα απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια.

Πρώτα πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχει μια υπερβολή στις απόψεις των καταναλωτών αλλά και των οργανωμένων φορέων η οποία δημιουργείται κυρίως από το κλίμα που τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης καλλιεργούν όταν διαπιστώνονται κάποιες αυξήσεις. Δημιουργείται ένα είδος πανικού, που μας παρασύρει σε υπερβολικές δηλώσεις και ανακοινώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν δόση αλήθειας τα όσα εκφράζονται για την ακρίβεια, την αισχροκέρδεια και για το καλάθι της νοικοκυράς.

Είναι πιθανόν το καλάθι της νοικοκυράς να γίνεται πιο ελαφρύ όχι τόσο από τις αυξήσεις στις τιμές αλλά από τις δημιουργούμενες νέες ανάγκες που η καταναλωτική κοινωνία φέρνει μαζί της. Τις νέες αυτές ανάγκες των νοικοκυριών θα τις διαχωρίσουμε:

(α) σε εκείνες που δημιουργούνται εξ’ αιτίας της τεχνολογικής προόδου,

     (π.χ. κινητά, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, πρόσβαση στο διαδύκτιο, DVD,

     τηλεοράσεις plasma κλπ).

(β) και σ’ εκείνες που δημιουργούνται λόγω των προβλημάτων στην

     Παιδεία, Συγκοινωνίες, Υγεία κλπ. (π.χ. φροντιστήρια, αγορά 2-3

     αυτοκινήτων σε κάθε σπίτι, ιατρική περίθαλψη, αγορά φαρμάκων κλπ).

Κοντά σ’ αυτά θα προσθέτουμε και τις μη αναγκαίες δαπάνες που επηρεάζουν τα εισοδήματα των νοικοκυριών όπως αγορά κινητών ακόμα και σε παιδιά του δημοτικού και πληρωμή των συνδιαλέξεων, αγορά δικύκλων και αυτοκινήτων στα παιδιά που κλείνουν τα 18, ταξίδια το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα για διασκέδαση και ψώνισμα κλπ.

Είναι φυσικό λοιπόν λόγω αυτών των νέων αναγκών τα εισοδήματα να συμπιέζονται παρόλο που τα στοιχεία δείχνουν ότι αυξάνονται.

Και τολμούμε να πούμε ότι το κράτος πρέπει να επέμβει:

(α) στην Παιδεία, ώστε να γίνουν οι αναγκαίες τομές για να μην χρειάζεται

     ο μαθητής φροντιστήρια στην προσπάθεια του να περάσει τις

     προεισαγωγικές ή άλλες εξετάσεις.

(β) στις Μεταφορές, εξετάζοντας τη κυκλοφοριακή μελέτη που έγινε πριν

      δύο χρόνια και έχει μπει στα συρτάρια.

(γ) στην υγεία που υπάρχει τρομερή καθυστέρηση στην εφαρμογή του

     Γενικού Σχεδίου Υγείας, όπως καθυστέρηση υπάρχει και στην πλήρη

     λειτουργία του νέου Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Η απόφαση της

     Κυβέρνησης για τη μείωση της τιμής των Φαρμάκων κινείται προς την

     ορθή κατεύθυνση και έχει ανακουφίσει χιλιάδες εργαζόμενους.

Λύοντας όλα αυτά τα προβλήματα τα εισοδήματα των εργαζομένων θα είναι πιο αυξημένα και δεν θα υπάρχουν σε τέτοιο βαθμό οι αντιδράσεις που υπάρχουν σήμερα.

Τέλος ο κ. Αγαθοκλέους αναφέρεται στο Σχέδιο Δράσης που εκπόνησαν οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις για την προστασία του καταναλωτή.

 Είναι γεγονός ότι με πρωτοβουλία της ΠΕΟ ιδρύθηκε το 2004 το Μέτωπο αγώνα για την Προστασία του Καταναλωτή και όχι όπως λανθασμένα ονομάστηκε «Μέτωπο κατά της ακρίβειας». Στο Σχέδιο που ετοιμάστηκε περιέχονται θέσεις για την εκπαίδευση και ενημέρωση του καταναλωτή για την καταπολέμηση της ασυδοσίας και της αισχροκέρδειας – που κανείς δεν λέει ότι δεν υφίστανται -  καθώς και εισηγήσεις για την περαιτέρω βελτίωση της θέσης του καταναλωτή στην κοινωνία τόσο προς την πλευρά της κυβέρνησης όσο και προς την πλευρά των ίδιων των Οργανώσεων που εκπροσωπούν τους καταναλωτές.

Αν διαβάσετε προσεκτικά το Σχέδιο Δράσης των Οργανώσεων δεν θα βάζατε το ερώτημα «πότε λέγαμε την αλήθεια για την ακρίβεια το 2004 ή το 2006 που έχουμε εκλογές;»

Γιατί υπάρχει μια συνέπεια στις θέσεις μας, όπως και τεκμηριωμένες με επιχειρήματα θέσεις για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΥΛΙΚΚΑΣ  Υπεύθυνος Γραφείου Ερευνών και Μελετών ΠΕΟ                  Λευκωσία 24.3.2006   

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΠΕΛΑ-ΜΠΑΙΣ

 

» ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

» ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

» ΓΝΩΜΙΚΑ-ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ

» ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

» ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

» ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

» ΝΕΑ

» ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ