Επιλέξτε γλώσσα:  

 

ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΡΞ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ - 18 2013f Feb 2013

Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική καταστροφή, μας ανάγκασε και πάλι να σκεφτούμε τους όρους σύμφωνα με τους οποίους ζούμε στο σύνολο τους, και ήταν ο Μάρξ ο οποίος προέβλεπε ότι ο καπιταλισμός θα γίνει παγκόσμιος, και ότι οι ανισότητες θα ενταθούν σε μέγιστο βαθμό».

ΜΕΘΕΞΗ ΣΤΗΝ ΕΝΑΛΙΑ ΓΗ - 25 2007f Aug 2007

Έχετε μπροστά σας ένα βιβλίο φωτογραφιών, ένα άλμπουμ, που παρουσιάζει τις ομορφιές της Κύπρου – ελεύθερης και κατεχόμενης. Οι 500 φωτογραφίες είναι η επίμονη δουλειά αρκετών χρόνων και η δύσκολη επιλογή από 10000 και πλέον εικόνων που τράβηξα, περιδιαβάζοντας και τις δυο πλευρές της Κύπρου, πολλές φορές σε δύσβατες και δύσκολες περιοχές.

 

ΠΡΑΣΙΝΗ ΒΙΒΛΟΣ – ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ

ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΟΚΕ

                                                                                                   ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΥΛΙΚΑ

                                                                                               Μέλους της Ευρωπαικής Οικονομικής

                                                                                             και Κοινωνικής   Επιτροπής          

                                                                                                                                                                                      

 

Την περασμένη εβδομάδα η Ολομέλεια της ΕΟΚΕ ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία γνωμάτευση πάνω στο θέμα: «Πράσινη Βίβλος – Εκσυγχρονισμός της Εργατικής Νομοθεσίας για αντιμετώπιση των προκλήσεων του 21ου αιώνα». Πρόκειται για μια γνωμάτευση που ανατρέπει άρδην το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που περιέχει θέσεις, παρατηρήσεις, εισηγήσεις που προάγουν μια Ευρώπη πιο δίκαιη, πιο κοινωνική, πιο ανθρώπινη που να λαμβάνει υπόψη τους εργαζόμενους και τις φτωχότερες τάξεις. Η ομάδα των εργοδοτών διαφωνώντας με το περιεχόμενο της γνωμάτευσης έδωσε τις δικές της θέσεις σε μια αντιγνωμάτευση που απορρίφθηκε από την ολομέλεια.

Στο παρόν σημείωμα θα δώσουμε τους βασικούς στόχους της Πράσινης Βίβλου, όπως αναφέρονται στο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στη συνέχεια θα παραθέσουμε τις παρατηρήσεις και θέσεις της ΕΟΚΕ.

Στόχοι της Πράσινης Βίβλου (Εγγραφο Επιτροπής)

 

Στόχος της Πράσινης Βίβλου για τον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας είναι:

-         Να εντοπίσει τις βασικές προκλήσεις που είναι σαφές αποτέλεσμα του χάσματος μεταξύ των υφισταμένων νομικών και συμβατικών πλαισίων και της πραγματικότητας της αγοράς εργασίας. Η έμφαση δίδεται περισσότερο στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας παρά στη συλλογική εργατική νομοθεσία.

-         Να ξεκινήσει μια συζήτηση για να εξεταστεί πως θα μπορούσε η εργατική νομοθεσία να συμβάλει στην προώθηση της ευελιξίας με ασφάλεια στην απασχόληση, ανεξάρτητα από τη μορφή της σύμβασης, και να συμβάλει στη δημιουργία απασχόλησης και στη μείωση της ανεργίας.

-         Να τονώσει το διάλογο σχετικά με τον τρόπο που οι διάφορες συμβατικές σχέσεις, καθώς και οι εργατικές νομοθεσίες που εφαρμόζονται σε όλους τους εργαζομένους, θα μπορούσαν να ωφελήσουν τους εργαζόμενους διευκολύνοντας τις μεταβάσεις στην αγορά εργασίας, ενθαρρύνοντας την δια βίου μάθηση και αναπτύσσοντας την δημιουργικότητα του εργατικού δυναμικού στο σύνολο του.

-         Να συμβάλει στο στόχο της «βελτίωσης της νομοθεσίας» ενθαρρύνοντας τον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας, χωρίς να αγνοεί το συνολικό κόστος και όφελος της και ειδικότερα τα προβλήματα που μπορούν να συναντούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, η πράσινη βίβλος πραγματεύεται διάφορους τομείς όπως, για παράδειγμα, οι τριμερείς σχέσεις εργασίας, η περίπτωση των απασχολουμένων για ίδιο λογαριασμό οι οποίοι, όμως, στην πράξη εξαρτώνται οικονομικά από την επιχείρηση που τους απασχολεί καθώς και η αναθεώρηση της οδηγίας «χρόνος εργασίας» και το σοβαρό θέμα της αδήλωτης εργασίας.

Όσον αφορά τις δυνατές κατευθύνσεις του εκσυγχρονισμού της εργατικής νομοθεσίας για τις οποίες όμως η Ε.Ε. μπορεί να αναλάβει συμπληρωματική δράση παράλληλα με τη δράση των κρατών μελών, η Πράσινη Βίβλος βασίζεται στη σκέψη ότι η παραδοσιακή σύμβαση εργασίας (σύμβαση πλήρους απασχόλησης και αόριστου χρόνου) και η προστασία που την περιβάλλει μπορεί να αποδειχθεί ακατάλληλη για πολλούς εργοδότες και εργαζόμενους, δυσχεραίνοντας την ταχεία προσαρμογή των επιχειρήσεων και τις εξελίξεις της αγοράς και θα υπάρχει συνεπώς ο κίνδυνος να αποτελέσουν εμπόδιο στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης γι’ αυτό, θα πρέπει να προστεθεί η αναθεώρηση αυτών των ρυθμίσεων.

Παρατηρήσεις ΕΟΚΕ

Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) εκφράζει την ανησυχία της σε σχέση με την αβάσιμη και εντούτοις άκαμπτη εμπλοκή μιας αρχής, σύμφωνα με την οποία το εργατικό δίκαιο είναι επί του παρόντος ασυμβίβαστο και αντίθετο με την αναθεωρημένη στρατηγική της Λισσαβόνας, και εμποδίζει την απασχόληση, και ότι το εργατικό δίκαιο αδυνατεί, στην παρούσα κατάσταση, να εγγυηθεί μια ικανοποιητική προσαρμοστικότητα στις επιχειρήσεις και στους εργαζόμενους.

Η ΕΟΚΕ διαπιστώνει ότι η στρατηγική που καθορίσθηκε το 2000  (Στρατηγική της Λισσαβόνας) δεν πέτυχε όλους τους στόχους της. Θεωρεί, ωστόσο, ότι πρέπει να επιδειχθεί σύνεση στις αναλύσεις των αιτιών αυτής της κατάστασης και να μην εστιαστούν τα πάντα στην εργατική νομοθεσία. Η αναθεωρημένη στρατηγική της Λισσαβόνας, οφείλει να έχει ως στόχο το να καταστεί η Ευρώπη πιο ανταγωνιστική αλλά, επίσης ικανή μα διασφαλίσει πλήρη απασχόληση σε μια κοινωνία περισσότερο προσανατολισμένη στην τήρηση της ισορροπίας μεταξύ της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, καλύτερα προσαρμοσμένη στις επιλογές σταδιοδρομίας, επενδύοντας στην προσαρμοστικότητα των ατόμων και καταπολεμώντας τον κοινωνικό αποκλεισμό. Ο εκσυγχρονισμός της εργατικής νομοθεσίας είναι μόνο ένα μέσον μεταξύ άλλων για την επίτευξη των στόχων αυτών.

Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι η Επιτροπή έπρεπε να θέσει τη συζήτηση σχετικά με τον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας και την προστασία που συνήθως παρέχεται μαζί με τη σύμβαση εργασίας όπως, π.χ. υγεία και ασφάλεια, εργατικά ατυχήματα, διαχείριση του χρόνου εργασίας, άδειες μετ’ αποδοχών κλπ.  εμπνεόμενη από τις παλαιότερες απαιτήσεις.

Η Πράσινη Βίβλος προβάλλει το έλλειμμα που παρατηρείται στα περισσότερα κράτη μεταξύ των νομοθετικών και των συμβατικών πλαισίων καθώς και τη σημερινή πραγματικότητα στον κόσμο της εργασίας, όπως αυτή διαμορφώθηκε σε σχετικά σύντομο διάστημα, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 / αρχές δεκαετίας του 1990. Ωστόσο, σε κανένα σημείο δεν διαφαίνεται ο προστατευτικός και χειραφετικός ρόλος που διαδραμάτισε ιστορικά η εργατική νομοθεσία καθώς και ο ρόλος των συλλογικών διαπραγματεύσεων με τις ιδιαιτερότητες τους που συνδέονται με τις πολιτισμικές, κοινωνικές, οικονομικές και νομικές προσεγγίσεις των διαφόρων κρατών μελών.

Η διατήρηση μιας ισορροπίας μεταξύ των δυο πλευρών αποτελεί αντικείμενο όχι μόνο της εργατικής νομοθεσίας, αλλά και του κοινωνικού διαλόγου.

Οποιοσδήποτε συλλογισμός που θα θεωρούσε μια προστατευτική εργατική νομοθεσία ως εμπόδιο στην ανάπτυξη και την απασχόληση, θα αποτελούσε μειωτική οπτική με την οποία η εργατική νομοθεσία θα καταντούσε απλό εργαλείο πολιτικής της αγοράς εργασίας ή οικονομική μεταβλητή.

 

Επειδή οι εργαζόμενοι εξαρτώνται πάντοτε από τους εργοδότες, πρέπει να επιβεβαιωθεί, ο θεμελιώδης προστατευτικός και χειραφετικός ρόλος της εργατικής νομοθεσίας. Η εφαρμογή της να διασφαλιστεί καλύτερα, προκειμένου να αποτραπεί η άσκηση πίεσης προς τους εργαζόμενους, με συνεκτίμηση των νέων προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης και της δημογραφικής γήρανσης. Στο σημείο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο έναντι των κρατών μελών.

Η ΕΟΚΕ οφείλει να επισημάνει διαφορετικά και σημαντικά κενά, τα οποία αποδυναμώνουν σημαντικό το σκεπτικό και τις προοπτικές, που προβάλλονται στην Πράσινη Βίβλο. Συνεπώς, η ΕΟΚΕ τονίζει σημεία τα οποία δυστυχώς δεν έχουν εμβαθυνθεί ή δεν έχουν τονιστεί:

-         η μέριμνα για μια αποτελεσματική οικονομική επίδοση δεν είναι ασυμβίβαστη με την κοινωνική διάσταση της ευρωπαϊκής οικοδόμησης και της ανάπτυξης της,

-         το εργατικό δίκαιο δεν συνίσταται μόνο σε ατομικές συμβάσεις εργασίας αλλά και στη συλλογική εργατική νομοθεσία,

-         η έννοια της αξιοπρεπούς εργασίας η οποία απορρέει από τις δεσμεύσεις της συνεργασίας ΕΕ και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) και τις θετικές προσπάθειες που κατέβαλαν τα κράτη μέλη και οι υποψήφιες για ένταξη χώρες τον Ιούνιο του 2006, κατά την υιοθέτηση της σύστασης αριθ. 198 της ΔΟΕ η οποία θέτει ορθούς ορισμούς και λειτουργικές αρχές προκειμένου να αρθούν οι αβεβαιότητες όσον αφορά την ύπαρξη μιας σχέσης εργασίας και να διασφαλιστεί, έτσι, ο θεμιτός ανταγωνισμός και η αποτελεσματική προστασία των εργαζομένων στα πλαίσια μιας σχέσης εργασίας δεν πρέπει να παραμείνει απλό ευχολόγιο    

-         οι κοινωνικοί εταίροι, τόσο στο εθνικό όσο και στο ευρωπαϊκό επίπεδο, έχουν ήδη συμβάλει, μέσω των συλλογικών τους συμφωνιών και συμβάσεων, στην ασφάλεια των νέων μορφών συμβάσεων εργασίας, συμπεριλαμβανομένων και των άτυπων, επιδεικνύοντας έτσι την ικανότητα τους να προσαρμόζουν την εργασιακή σχέση στη νέα πραγματικότητα όπως, επίσης, και να βρίσκουν συστήματα ευελιξίας, τα οποία συνοδεύονται από κατάλληλα εχέγγυα ασφαλείας.

-         ο κοινωνικός διάλογος είναι μέσο από κοινού ρύθμισης και, κατά συνέπεια, πρέπει να προωθηθεί και να καταστεί αποτελεσματικότερος ώστε να πλαισιώσει καλύτερα την ευελιξία της σύμβασης εργασίας,

-         η ασφάλεια στην εργασιακή σχέση αποτελεί προϋπόθεση της προόδου της παραγωγικότητας διότι η αβεβαιότητα δεν δημιουργεί περισσότερες θέσεις απασχόλησης. Η κινητικότητα και η ευελιξία μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένη παραγωγικότητα και ασφάλεια, οι τροποποιήσεις όμως δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν για να μην αυξηθεί ο αριθμός των φτωχών εργαζομένων,

-         η απάντηση δεν βρίσκεται σε ένα σκεπτικό που θέτει τους εργαζόμενους σε αντιπαράθεση, τους καταλογίζει την ευθύνη για να βρουν λύση στο πρόβλημα της ανεργίας, στο χάσμα μεταξύ της κατάρτισης και τη ζήτηση για δεξιότητες,

-         η ΕΟΚΕ έχει την εντύπωση ότι με το νέο πρότυπο αναφοράς της σύμβασης εργασίας το οποίο προτείνει η Επιτροπή, θεωρείται ότι θα αντιμετωπιστεί η υποτιθέμενη διαμάχη μεταξύ των εργαζομένων «εντός» και «εκτός», δεν θα εξαλείψει κανένα από τα πραγματικά εμπόδια στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, καταλογίζει στους εργαζόμενους την ευθύνη για τους συμβιβασμούς που πρέπει να κάνουν προκειμένου να εξέλθουν από τη δυαδικότητα της αγοράς εργασίας και, επιπλέον, θεωρεί ότι η σύμβαση αυτή, εάν ποτέ δει το φως, δεν θα εξαλείψει κανένα από τα πραγματικά εμπόδια στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Η ΕΟΚΕ κρίνει ότι είναι πλέον καιρός να διενεργηθεί μια πλήρης και σοβαρή ανάλυση, η οποία θα βασίζεται κυρίως:

-         σε ένα απολογισμό των νομικών συστημάτων που ισχύουν στα κράτη μέλη, σχετικά με την παρεχόμενη από αυτά προστασία, τους στόχους τους, την αποτελεσματικότητα τους, την πρόσβαση σε όργανα και σε διαδικαστικές ή εξωδικαστικές διαδικασίες επίλυσης των διαφορών,

-         στη συμβολή του κοινωνικού διαλόγου κατά την προσέγγιση του εκσυγχρονισμού και της βελτίωσης της εργατικής νομοθεσίας, της αξιοπρεπούς εργασίας, της καταπολέμησης της αδήλωτης εργασίας και της οργάνωσης της εργασίας στις επιχειρήσεις στο κατάλληλο επίπεδο (ευρωπαϊκό, εθνικό, περιφερειακό, επιχειρήσεις και ομάδες ανάλογα την περίπτωση),

-         στο συνυπολογισμό των δημοσίων υπηρεσιών, όπως, επίσης, του ενεργού ρόλου που διαδραματίζουν οι αποτελεσματικές και ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες στην απασχόληση και στην ανάπτυξη,

-         στη συνεκτίμηση της διαχείρισης των επιχειρήσεων, της συμμετοχής των εργαζομένων και των μηχανισμών ελέγχου και προειδοποίησης των αντιπροσωπευτικών οργάνων των εργαζομένων (κυρίως στους κόλπους των επιτροπών επιχειρήσεων), κατά την προσαρμογή στις μεταλλαγές και στις αναδιαρθρώσεις,

-         στον αναγνωρισμένο ρόλο των πραγματικών εργαζομένων για ίδιο λογαριασμό, ο ρόλος των οποίων είναι πρωταρχικός για την προώθηση του πνεύματος της επιχειρηματικότητας και της δημιουργίας μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καθώς και στην κοινωνική οικονομία, και για την καθιέρωση μιας κατάλληλης προστασίας για τους οικονομικά εξαρτημένους εργαζόμενους, με αναγνώριση της ιδιαίτερης κατάστασης ορισμένων εργαζομένων για ίδιο λογαριασμό (π.χ. εκείνων που εργάζονται στις απευθείας πωλήσεις),

-         στην προώθηση της σύστασης της ΔΟΕ του 2006 σχετικά με την εργασιακή σχέση (αριθ. 198),

-         στην εκτίμηση των επιπτώσεων της αδήλωτης εργασίας με βάση τα μέσα καταπολέμησης της πρακτικής αυτής διαμέσου ενός καλύτερου συντονισμού των αρμοδίων διοικήσεων: μια κοινωνική Europol;

-         Στον αντίκτυπο των μεταναστευτικών ροών που απαιτούν καλύτερο συντονισμό,

-         Στις λύσεις αμοιβαίου οφέλους (win-win), δηλαδή καλή χρήση της ευελιξίας σε σχέση με τις ανάγκες των επιχειρήσεων και τις ανάγκες και τα αιτήματα των εργαζομένων, οι οποίοι μπορούν με αυτό τον τρόπο ρυθμίζουν τη ζωή τους,

Η γνωμάτευση της ΕΟΚΕ απαντάει στο εξής ερώτημα:

«Μπορεί η προσαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων να συμβάλει στη βελτίωση της ευελιξίας και στην ασφάλεια της απασχόλησης καθώς και στη μείωση του κατακερματισμού της αγοράς εργασίας;»

Η πείρα καταδεικνύει ότι, χωρίς κατάλληλη ρύθμιση, ο πολλαπλασιασμός των ευέλικτων συμβάσεων αυξάνει τον κατακερματισμό της αγοράς και εντείνει την αβεβαιότητα, για παράδειγμα, από απόψεως χαμηλότερων εισοδημάτων στις συνηθέστερες συμβάσεις (εργασία μερικής απασχόλησης) γεγονός το οποίο δε  συμβάλλει στην ικανοποιητική αντιμετώπιση των βασικών αναγκών, από απόψεως χαμηλότερης κοινωνικής προστασίας (κατώφλι επιδομάτων ανεργίας, επικουρική συνταξιοδότηση, συνεχής επαγγελματική κατάρτιση). Πρέπει να ληφθεί υπόψη, επίσης, το μήκος της εργάσιμης ημέρας, οι εργαζόμενοι δεν διαθέτουν, στην πράξη, ελεύθερο χρόνο για την προσωπική τους ζωή.

Η πείρα καταδεικνύει, επίσης, ότι οι συνηθέστερες συμβάσεις (συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μερικής απασχόλησης) προσφέρονται συχνά σε άτομα που θα επιθυμούσαν μάλλον εργασία πλήρους απασχόλησης. Αν και αυτές οι συμβάσεις μπορεί να αποτελούν μία καλή αρχή για τον περαιτέρω επαγγελματικό βίο των νέων και μία εξαιρετική ευκαιρία για το συνδυασμό εργασίας και οικογενειακού βίου για τις γυναίκες, ή σπουδών και εργασίας δεν αποτελούν πάντοτε αντικείμενο ελεύθερης επιλογής. Οι ηλικιωμένοι δύσκολα βρίσκουν απασχόληση, έστω και ορισμένου χρόνου. Ο κατακερματισμός της αγοράς δεν οφείλεται στους εργαζόμενους. Είναι αποτέλεσμα της επιλογής των εργοδοτών οι οποίοι, σε τελευταία ανάλυση, αποφασίζουν μονομερώς το είδος σύμβασης που προσφέρουν. Η εργατική νομοθεσία πρέπει να αποβλέπει στην αποτροπή των διακρίσεων κατά των νέων, των γυναικών, και των ηλικιωμένων όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά εργασίας και την αμοιβή.

Για να επιλεγεί η ευελιξία, η οποία δεν εισάγει διακρίσεις, για προσφερθεί περισσότερη βεβαιότητα, για να μπορούν οι εργαζόμενοι να οργανώνουν τη ζωή τους αυτόνομα (νέοι με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που είναι υποχρεωμένοι να κατοικούν με τους γονείς τους λόγω των υψηλών ενοικίων, μονογονικές οικογένειες όπου ο γονιός εργάζεται βάσει σύμβασης ορισμένου χρόνου που δεν έχει επιλέξει, που συχνά γίνονται έτσι φτωχοί εργαζόμενοι), απαιτούνται βαθιές μεταρρυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας κατά προτεραιότητα διαμέσου του κοινωνικού διαλόγου, τριμερούς ή διμερούς, ανάλογα με τη χώρα και στο κατάλληλο επίπεδο.

Από απόψεως επιθυμητών αλλαγών οι οποίες έχουν προτεραιότητα, θα έπρεπε, στο πλαίσιο των ιδιαίτερων νόμων και των πρακτικών κάθε κράτους μέλους, η εργατική νομοθεσία να πλαισιώνει τις νέες ευέλικτες μορφές συμβάσεων που αναπτύσσονται προκειμένου να συνεχίσει, υπό τις νέες συνθήκες, τον προστατευτικό ρόλο και το ρόλο εξισορρόπησης της εργασίας και εγγύησης της νομικής ασφάλειας σε περίπτωση αιτιολόγησης απόλυσης, εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας. Εξάλλου, η σύγχρονη εργατική νομοθεσία θα πρέπει να βοηθά τους εργαζόμενους να αποκτούν δικαιώματα από απόψεως επαγγελματικής εξέλιξης καθ’ όλη τη διάρκεια της οικονομικά ενεργής ζωής τους προκειμένου να εναλλάσσουν την δια βίου κατάρτιση, τις διάφορες μορφές συμβάσεων που ανά πάσα στιγμή μπορούν να ανταποκρίνονται στις προσωπικές ανάγκες συμβιβασμού της επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, προαγωγής ή επαγγελματικού αναπροσανατολισμού.

Οι μεταρρυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας πρέπει να περιέχουν θετικές δράσεις υπέρ των πιο αποκλεισμένων από την αγορά εργασίας. Έτσι, χωρίς τη δημιουργία θέσεων προσωρινής απασχόλησης, οι μεταρρυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας πρέπει να συμβάλουν στην ανεύρεση οδών που θα οδηγούν στην αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένων της παροχής υποστήριξης για την πρόσβαση στην διά βίου μάθηση και των πρωτοβουλιών της κοινωνικής οικονομίας οι οποίες προβλέπουν την εργασιακή ένταξη.

Πρέπει, επίσης, να πλαισιωθούν καλύτερα οι τριμερείς σχέσεις εργασίας προκειμένου  να διευκρινιστούν καλύτερα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις όλων των ενδιαφερομένων μερών, από απόψεων επίσης αστικής ή ποινικής ευθύνης. Οι εργαζόμενοι, επίσης, που εξαρτώνται οικονομικά από ένα βασικό εργοδότη και από τον οποίο υπάγονται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, πρέπει να απολαμβάνουν κατάλληλης προστασίας ιδίως όσον αφορά τα εργατικά ατυχήματα, τις επαγγελματικές ασθένειες, και την κοινωνική προστασία. Οποιαδήποτε αλλαγή στις ρυθμίσεις για αυτό τον τομέα θα πρέπει ωστόσο, να γίνει με μεγάλη προσοχή και με συνυπολογισμό της ιδιαίτερης κατάστασης διαφόρων οικονομικά εξαρτημένων ομάδων εργαζομένων για ίδιο λογαριασμό (π.χ. εκείνων που εργάζονται στις απευθείας πωλήσεις), ώστε να εξασφαλιστεί ότι δεν θα χάσουν την πηγή του εισοδήματος τους, ούτε τη δυνατότητα να εκτελούν δραστηριότητες που ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους.

Εξάλλου, η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας και η τυπική ρύθμιση των εργατικών σχέσεων σε ένα νομικό πλαίσιο είναι απαραίτητες. Επίσης πρέπει να ενισχυθούν οι επιθεωρήσεις εργασίας για να διασφαλιστεί γενικότερα η αποτελεσματικότητα των εφαρμοστέων νομικών ή συμβατικών διατάξεων.

Η σύσταση αριθ. 198 της ΔΟΕ σχετικά με τις εργατικές σχέσεις, που υιοθετήθηκε από την Διεθνή  Διάσκεψη Εργασίας τον Ιούνιο 2006, αποτελεί σημαντική πηγή έμπνευσης για τα κράτη μέλη για την προσαρμογή της εργατικής νομοθεσίας στις τεχνολογικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που μεταλλάζουν σε βάθος, την παραγωγή, τις υπηρεσίες, και τις διεθνείς συναλλαγές εδώ και περισσότερο από είκοσι χρόνια.

                                          -------------------------

 

Η γνωμάτευση λοιπόν της ΕΟΚΕ πάνω στο καυτό θέμα του εκσυγχρονισμού του Εργατικού Δικαίου, που όπως είπαμε ανατρέπει τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μπορεί να επηρεάσει και να αλλάξει σημαντικά την όλη φιλελεύθερη φιλοσοφία των τεχνοκρατών των Βρυξελλών και να μετατρέψει προς την κατεύθυνση μιας πιο κοινωνικής Ευρώπης όπως αυτή που ονειρεύονται οι απλοί πολίτες, οι εργαζόμενοι.

Ο ρόλος της ΕΟΚΕ είναι βέβαια συμβουλευτικός.

Η παρούσα γνωμάτευση θα παρουσιαστεί στο Ευρωκοινοβούλιο και οι Ευρωβουλευτές οφείλουν να την λάβουν σοβαρά υπόψη πριν να ψηφίσουν την Πράσινη Βίβλο.

 

Λευκωσία 4 Ιουνίου 2007

 

 

ΜΠΕΛΑ-ΜΠΑΙΣ

 

» ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

» ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

» ΓΝΩΜΙΚΑ-ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ

» ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

» ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

» ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

» ΝΕΑ

» ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ